Jump to content
Dogomania
Sign in to follow this  
kalcyferol

Brak sił

Recommended Posts

Słuchajcie, ja nie wiem już czego ja szukam, może pocieszenia, słów otuchy, może "lepiej znajdź mu nowy dom, z bardziej doświadczonymi opiekunami"... porad co do wychowania chyba już nie potrzebuję, bo próbuję już wszystkiego, ale to kompletnie nie skutkuje. Sprawa wygląda tak.

Od kiedy zmarła nasza świnka morska, no czuliśmy że chcemy wypełnić pustkę. Jednak ja już świnek żadnych nie chciałam, bo są bardzo chorowite, bardzo szybko się można z nimi zżyć, a po 3-4 latach przychodzi moment, kiedy zachoruje tak, że już nie da się nic zrobić i trzeba zwierzaka uśpić. Nie komentujcie proszę tego, bo ja naprawdę zawsze brałam dość zabiedzone egzemplarze, całe ich życie więcej czasu u weterynarza niż w domu, mój ostatni świnek przeszedł 3 operacje ratujące mu życie, więc naprawdę jak już trafiliśmy znów do weta w okolicach jego czwartych urodzin, nie było innej opcji jak uśpić zwierzaka, żeby nie ciągnąć jego cierpień - wystąpiło porażenie nerwu unerwiającego jelita.

No ale do rzeczy, zdecydowaliśmy się na psa. Długo o tym czytaliśmy, zastanawialiśmy się czy damy radę, edukowaliśmy się, w końcu decyzja zapadła, skompletowaliśmy wyprawkę i rozpoczynamy poszukiwania. Zależało nam na psie malutkim, mimo tego że mieszkam w dużym domu jednorodzinnym z dużym podwórkiem i ogrodem to szkoda mi psów dużych, które mieszkają w domu, a nie są na dworze ciągle, więc chcieliśmy małego psiaka do domu. U mnie w okolicy tylko szczeniaki ras dużych lub średnich, a chcieliśmy małego. Znalazłam w końcu, w Łodzi (mieszkam w Szczecinie), prześliczna sunia, 3 miesięczna, no cud miód orzeszki, urośnie do połowy łydki, idealna. Trochę daleko, ale od słowa do słowa okazało się, że jest niezaszczepiona i nieodrobaczona, przez co jeszcze bardziej zrobiło mi się jej szkoda, właścicielka zapewniała, że grzeczna sunia świetny pies uwielbia dzieci itd, no to pojechaliśmy po nią. Już w samochodzie się zaczęły cyrki, ale zrzucam to na garb stresu, nowi ludzie, nowe otoczenie itd. Zapominamy o historiach w samochodzie (m.in. rzucała się na nas z zębami, gryzła, ujadała, warczała, i to nie takie podgryzanie, a normalne złośliwe gryzienie, do teraz mam rany na rękach - niby szczeniak, ale te jej ząbki to takie igiełki i naprawdę boli, jak ugryzie). 

Przyjechała do domu, wet obejrzała, pierwsze odrobaczanie zrobione, została też odpchlona, dostała środek łagodzący na brzuszek i przeciwwymiotny (ostatnie 1,5h drogi wymiotowała w samochodzie) i te historie z brzuszkiem się skończyły, jest ok. No ale co z jej zachowaniem. Na smyczy kompletnie nie ogarnia o co chodzi, no ale rozumiemy to bo mimo tego, że tam wychodziła na spacery z nimi (nieszczepiony zwierzak w centrum miasta, gdzie codziennie chodzi jakieś 57352672 psów, na spacery....), no to może jej nie nauczyli, ale z tym gryzieniem - wydawało mi się że metody skutkują, najskuteczniejsze okazało się takie popiskiwanie jak szczeniak, kiedy ona gryzie. Jednak nie zraża jej to, owszem przestaje na ten moment to robić i daje sobie spokój z gryzieniem, ale po 10 minutach już zapomina o tym i historia zaczyna się od początku. Za moją siostrą to już w ogóle szaleje, jak tylko się pojawi na horyzoncie to leci, gryzie, skacze na nią z zębami (a podobno "piesek kocha dzieci", moja siostra ma 12 lat). Wychodzimy z nią na dwór, ale tylko na podwórko na chwilę na siku (jest nauczona, że się załatwiamy na dworze, nie chcę jej tego psuć, a u nas po podwórku od 10 lat żadnego psa nie było, więc po prostu nie zbliżamy się do płotu i na podwórku sobie chodzimy na załatwianie się), no ale ciągnie wiecznie, aż w końcu jak czuje że smycz jest i że nie może robić czego chce, to zaczyna gryźć smycz, próbuje się uwolnić z obroży, jak się nie udaje to podbiega i ujada, skacze na mnie, gryzie mnie gdzie tylko się da - łydki, kostki u nogi, jak ręka moja wisi luźno to do ręki też próbuje doskoczyć, uczepia się końcówki kurtki i gryzie i warczy i szczeka... pomyślałam że jest niewybiegana, niewybawiona, więc zwiększyłam intensywność zabaw w domu z bieganiem + raz dziennie jak jesteśmy na dworze na siku to się z nią przebiegnę w tę i wewtę żeby trochę tej energii spożytkowała (każde bieganie kończy się tak że się podnieca i skacze i zaczyna gryźć, ale jakby nie o tym, no może się tak ekscytuje, zostawmy to). Stała sobie torba dzisiaj taka lniana na podłodze, dobrała się do uchwytu. Złapała zębami i nie puści. No i co - na "nie wolno" czy "zostaw" nie reaguje (ćwiczę z nią komendę "zostaw" od dwóch dni, jak są smakołyki jak bawimy się na spokojnie na dywanie to łapie, ale później, tak jak w przypadku zakazu gryzienia, zapomina o tym że zostaw znaczy zostaw i to na nią nie działa), jak zacznę jej to wyrywać to dla niej jeszcze większa zabawa, bo zabawa w szarpanie, krzyk nic nie pomaga jak na nią fuknę że nie można tak robić, no po prostu nic kompletnie. 

Szczerze? Czuję się bezsilna. Jest u nas od piątku. Może już teraz są momenty, że jak się da rękę to tylko liże a nie gryzie, ale ciągle to gryzienie się pojawia i ciągle jest problem i ciągle wałkujemy to "nie wolno" i to piszczenie... i to wszystko inne, cała ta otoczka, to jest dla mnie jakiś dramat. Może inaczej sobie to wyobrażałam, może na co innego się nastawiłam - na pewno nie nastawiłam się na psa z problemami, którym wg mnie ten pies jest. A nawet jeśli nie z problemami, to ona jest po prostu nauczona, że np gryzienie to forma zabawy (na zdjęciach od poprzedniej właścicielki da się wywnioskować, że te dzieciaki właśnie tak się z tym psem bawiły). A, jeszcze dodam, że tamta kobieta wzięła sunię od faceta, który dał ogłoszenie, że "jak nikt szczeniaków nie weźmie, to je wyrzucę". No i się zlitowała i wzięła. Oddawała mi z powodu rzekomej alergii jednego z dzieci, ale coś mi się wydaje, że po prostu nie potrafili sobie z nią poradzić jak należy. Ja doświadczenia w opiece nad psami nie mam, potrafiłabym od nowa ułożyć psa który nie ma złych nawyków wpojonych, ale strasznie jest mi ciężko z nią.

Darujcie sobie proszę złośliwe komentarze, tylko albo mnie jakoś nie wiem podnieście na duchu, albo po prostu powiedzcie że faktycznie najlepszą opcją jest znalezienie jej nowego domu (już czwartego.. szkoda mi jej, ale jeśli mamy się z nią tłuc przez całe jej życie, to lepsza dla niej będzie zmiana otoczenia teraz i zamieszkanie u kogoś, kto będzie potrafił ją ułożyć od nowa, niż to użeranie się z nami przez kilkanaście lat...)... czuję się bezsilna.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Skoro jesteś ze Szczecina, dlaczego nie skorzystasz z pomocy P. Wawryniuk z Eduanimalis?

Jeśli mogę coś doradzić to uczyć komendy NIE, gryzie smycz powiedzieć NIE, przestanie nagroda.

SKcze- odwracać się plecami, dziecku też wytłumaczyć i dużo czytać co zrobić gdy pies kacze itd.

https://www.pies.pl/skakanie-psa-na-ludzi/

http://psy-pies.com/artykul/dlaczego-szczeniak-gryzie-smycz,990.html

 

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Komendy "nie"/"zostaw" jak już pisałam uczymy, działa jak jest na smaczki, że nie może zjeść tego co trzymam w jednej ręce to nie zjada i dostaje smakołyk, ale coś mi się wydaje że już sobie wydedukowała, że jak nie zje to dostanie smakołyk i celowo nie je, żeby dostać ten lepszy smakołyk z drugiej ręki. Że to nie jest jakby reakcja na komendę, tylko że sobie wymyśliła, że skoro dostanie zaraz coś lepszego to na co ma w ogóle próbować zjeść to, co mam w ręku... i że to nie działa komenda sama w sobie, tylko po prostu sobie przypomina, że dostanie zaraz coś fajniejszego.

Co do mówienia "nie" i czekania aż przestanie i nagrodzenia, to próbowałam. Ona nie przestaje tego robić. Nic nie działa. Na skakanie też odwracanie się plecami nie działa, bo skacze nawet za plecami, na tył mojego ciała. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Masz psa od pięciu dni...czego nowego nauczyłoby sie dziecko,lub dorosły w takim czasie?

Przypisujesz suni ludzkie myslenie,dedukcję (sic)...mylisz się.Pies potrzebuje żelaznej konsekwencji I dobrego przewodnika-opiekuna.Na razie wokól niej panuje chaos nie do opisania...3 miesięczne szczenię to psie dziecko I wszystkiego je mozna nauczyć.Ale nie w pięc dni.

Otworzyłas chociaż te linki z powyższego postu?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Piszcząc, kiedy szczeniak obgryza, zachowujesz się jak drugie szczenie i tym bardziej prowokujesz do kolejnej takiej zabawy - i tak suczka jest bardzo delikatna, skoro na pisk przestaje gryźć bodaj na chwilę. Szczeniaka nikt nie musi uczyć gryzienia - to naturalna forma zabawy szczeniąt psowatych - i naturalne zachowanie w każdej nowej sytuacji - szczeniaki wszystko badają zębami. Twój szczeniak nie rozumie ani słowa "nie" ani słowa "zostaw", a sposób, w jaki próbujesz uczyć, jest całkowicie błędny. Nie ona sobie coś wydedukowała, tylko Ty sama właśnie ją uczysz, ze lepsze jest to co masz w drugiej ręce. Żadnej komendy pies sam z siebie nie potrafi zgeneralizować - nawet jak nauczysz reagowania na "siad" w domu, to i tak nie będzie od razu wiedziała co znaczy to samo słowo powiedziane przez Ciebie na spacerze.

Żeby pies zrezygnował z nieprawidłowego naszym zdaniem zachowania, musi wiedzieć, jakiego zachowania człowiek oczekuje -  samo "nie, zostaw" nie zawiera ŻADNEJ informacji co szczeniak powinien zrobić. Jak ma na przykład nie skakać przy przywitaniu, to musi zrozumieć najpierw, że będzie pochwalony ZAWSZE i czasem nagrodzony za siadanie przy powitaniu. O zmęczeniu zdrowego szczeniaka chwilą biegania zapomnij -  po godzinie biegania szczeniak padnie spać na kwadrans i znowu będzie szukać zajęcia.

Nie przepiszę Ci tu całego poradnika szkoleniowego - poszukaj naprawdę dobrego psiego przedszkola. Naprawdę dobre, to takie, gdzie prowadzący może zademonstrować, jak spokojnie bez gniewu, wrzasku i bez przymusu nauczy czegoś szczeniaka na pierwszej lekcji - szczeniak to zapamięta, jeśli będziesz powtarzać takie ćwiczenie co najmniej 40 razy dziennie w różnych sytuacjach.

Jak myślisz, ile czasu zajęłoby Ci uczenie się chińskiego języka? Dla szczeniaka Twój język jest trudniejszy niż dla Ciebie chiński - bo nie jest człowiekiem i uczy się inaczej niż człowiek. 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Niestety, to, co opisujesz, to typowe zachowanie aktywnego szczenięcia. Czeka Cię dużo pracy, jeszcze raz prześledź w jakiejś dobrej książce (na przykład) metody wychowania szczenięcia.

Trochę niepokojące jest to, że po 4 dniach już się poddajesz...

Druga sprawa jest taka, że jeśli szczenię było fizycznie zaniedbane, może być również zaniedbane emocjonalnie, nikt go nie socjalizował...Praca może być trudniejsza, potrzeb a będzie czasu i pieniędzy. Wiem, że chciałaś dobrze, ale nie powinno się brać psa, po którym tak mało się wie, widząc wyraźnie od początku, że jest zaniedbywane.

Share this post


Link to post
Share on other sites

No właśnie, obawiam się, że chyba jeszcze nie dorosłaś do posiadania psa i to takiego zaniedbanego szczeniaka, może faktycznie lepiej znaleźć jej innego właściciela, który lubi psy, ma duże doświadczenie z wychowywaniem szczeniaka i ma dużo serca i cierpliwości do szczeniąt.

Share this post


Link to post
Share on other sites
5 godzin temu, dwbem napisał:

może faktycznie lepiej znaleźć jej innego właściciela, który lubi psy

 

No tak, bo ja szczerze nienawidzę psów i nie mam serca : ))))

Coś mi się wydaje że sobie tutaj towarzystwo niektóre nie zdaje sprawy z powagi sytuacji, ona gryzie tak, że dzisiaj mi ręce krwią spłynęły, więc Wasze pitu pitu typu "cierpliwości" na niewiele się tu zdaje. Chyba pozostaje mi behawiorysta, bo ja czekać, aż mi całą rękę odgryzie, nie będę.

Share this post


Link to post
Share on other sites
49 minut temu, kalcyferol napisał:

Chyba pozostaje mi behawiorysta

Z pewnością,a i Tobie również by się przydał,podstawowe zasady kultury możeby Ci wpoił,bo na zdrowy rozsądek pewnie za późno...

EOT

Share this post


Link to post
Share on other sites

Właśnie. Przez kilkadziesiąt lat wychowałam sporo psów od szczeniaka, też gryzły jak to szczeniaki ale jakoś żyję i nie mam odgryzionych rąk a miałam owczarki niemieckie i rottweilery więc nie miniatury.

Share this post


Link to post
Share on other sites
21 godzin temu, kalcyferol napisał:

No tak, bo ja szczerze nienawidzę psów i nie mam serca : ))))

Coś mi się wydaje że sobie tutaj towarzystwo niektóre nie zdaje sprawy z powagi sytuacji, ona gryzie tak, że dzisiaj mi ręce krwią spłynęły, więc Wasze pitu pitu typu "cierpliwości" na niewiele się tu zdaje. Chyba pozostaje mi behawiorysta, bo ja czekać, aż mi całą rękę odgryzie, nie będę.

Malutki piesek nie odgryzie Ci ręki.Nie piszcz,nagradzaj psa za pożądane zachowanie.Pies nie zrozumie sam z siebie komendy: nie wolno. Ja zakładam,że pies nie wie o co Ci chodzi.To nie wina psa tylko Twoja.

Pewnie masz serce ale nie umiesz się zająć psem.Jeden spacer z bieganiem dziennie-to zdecydowanie niewiele dla malucha.

Jak się bawisz z psem w domu?

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Post był pisany chyba mocno pod wpływem emocji, po wyczerpującym dniu kiedy już miałam dość wszystkiego :D

Jest coraz lepiej, zaczyna docierać, ona też już nie gryzie przy każdej nadarzającej się okazji. Jeszcze jest wiele problemów, ale wszystko małymi krokami do wyeliminowania.

Ze szkoły dla psów nie mogę jak narazie skorzystać, bo dopiero tydzień temu młoda dostała pierwsze szczepienie, więc w żadnym wypadku nie zawiozę jej w takie miejsce na zajęcia, tym bardziej w kontakcie z innymi psami typu przedszkole dla psów - ale myślimy o tym, kiedy już ukończymy komplet szczepień. Myślimy nad behawiorystą na zasadzie konsultacji prywatnej.

Dlaczego mało wychodzimy na dwór? Z powodu właśnie braku szczepień, co prawda własne podwórko zupełnie bez psów mam, i tam ją wyprowadzam na siku, ale wet zaleciła żeby siku i do domu żeby nie chodziła za długo i nie wąchała, dlatego ograniczałam wybiegi do raz dziennie, ale teraz już wychodzimy na dłużej, stwierdziłam że jakby miała się np parwo zarazić to i tak by się zaraziła przez te 5 minut na siku, więc nie robi to różnicy, a przynajmniej spożytkujemy jej energię - teraz w sumie za każdym razem, jak wychodzę z nią, to trwa to z 15-20 minut, no chyba że ewidentnie nie w głowie jej bieganie po dworze i już po siku stoi i czeka aż ją wezmę do domu, więc wtedy nie zmuszam. 

Dnia 1.02.2018 o 21:52, bou napisał:

Z pewnością,a i Tobie również by się przydał,podstawowe zasady kultury możeby Ci wpoił,bo na zdrowy rozsądek pewnie za późno...

EOT

 

Zatrzymaj tę karuzelę śmiechu, zanim wszyscy z niej pospadamy ;) Nie wiem po czym wnosisz brak kultury i rozsądku, no ale nawet nie widzę sensu dyskusji na ten temat.

 

Daję sobie tutaj spokój, tak myślałam że tak właśnie będzie tu wyglądała rozmowa i dyskusja, bezcelowa sprawa. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

Announcements

×
×
  • Create New...